Orientalist Views of the English toward Safavid Iran

Document Type : Original Article

Authors

1 Department of History, Faculty of Literature and Humanities, Persian Gulf University, Bushehr, Iran

2 PhD Candidate in History (Post-Islamic Iran), Persian Gulf University, Bushehr, Iran

Abstract

The relations between England and Iran during the Safavid period were predominantly shaped by economic and commercial considerations. However, these interactions did not emerge in an intellectual vacuum; rather, they were influenced by the cognitive frameworks and preconceived perceptions of English foreign policy decision-makers. The central question of this study concerns the nature of English perceptions and representations of Safavid Iran and their impact on bilateral relations. The working hypothesis suggests that although political and economic interactions were formed within the context of geopolitical and commercial necessities—particularly in response to rivalry with the Ottoman Empire and the disruption of eastern trade routes—English attitudes toward Safavid Iran were informed by an Orientalist perspective characterized by European self-superiority, portraying Iran and its society as uncivilized and backward.
This research adopts a descriptive-analytical method and relies on library-based data collection. By examining archival documents, correspondences, reports, and travel accounts from the Safavid era—especially materials preserved in the British Library—the study analyzes the cognitive patterns underlying English representations of Iran. The findings indicate that although economic interests, particularly those associated with the activities of the British East India Company, constituted the primary foundation of bilateral engagement, Orientalist mental frameworks significantly shaped the interpretation and conduct of relations. Consequently, England’s policy toward Safavid Iran can be understood as the simultaneous product of geopolitical imperatives and Orientalist representations.

Keywords

References

  1. منابع فارسی

    1. آربری چ. و دیگران (1388). تاریخ اسلام: پژوهش دانشگاه کمبریج. ترجمه احمد آرام. چاپ هفتم. تهران: انتشارات امیرکبیر.
    2. اسمیت، رونالد بیشاب (1386). نخستین فرستادگان پرتغال به دربار شاه اسماعیل صفوی. ترجمه حسن زنگنه. تهران: نشر به دید.
    3. برازش، امیرحسین (1392). روابط سیاسی دیپلماتیک ایران و جهان در عهد صفویه. تهران: انتشارات امیرکبیر.
    4. بیگدلو رضا، احمدآبادی محمد.«تحلیل انتقادی آرای شرق شناسان در باب امنیت در ایران مورد مطالعه: آثار سر جان مالکم» نشریه تاریخ اسلام، سال بیست و یکم پاییز 1399 شماره 3 (پیاپی 83).
    5. پناهی، عباس (1388). «بازتاب فرهنگ و اجتماع ایران در سفرنامه‌های اروپائیان». کتاب ماه: تاریخ و جغرافیا. شماره 133.
    6. پیرنیا، حسن و عباس اقبال آشتیانی (1383). تاریخ ایران: از آغاز تا انقراض قاجاریه. چاپ سوم. تهران: انتشارات بهزاد.
    7. تمیم‌داری، احمد (1374). «شیوه‌های شرق‌شناسی و ایران‌شناسی». نامه فرهنگ. شماره 19: صص 137 – 131.
    8. جعفریان، رسول (1378). صفویه از ظهور تا زوال. چاپ اول، تهران: موسسه فرهنگی دانش و اندیشه معاصر.
    9. جنکینسون آنتونی و دیگران، سـفرنامه‌هـای انگلیسـی‌هـا در ایـران (1395)، ترجمـه ساسـان طهماسـبی، قم: مجمع ذخائر اسالمی.
    10. حقیقت، عبدالرفیع (1369). «آغاز روابط ایران با کشورهای اروپایی». اطلاعات سیاسی ـ اقتصادی. شماره 40. صص 26 – 23.
    11. حائری، عبدالهادی(1380)، نخستین رویارویی‌های اندیشه‌گران ایرانی، تهران: نشر امیرکبیر.
    12. خلعتبری لیماکی، مصطفی (1387). جلوه‌هایی از فرهنگ مردم ایران در سفرنامه‌ها. تهران: نشر ائلشن.
    13. دانش پژوه، منوچهر (1398). بررسی سفرنامه‏های دوره صفوی، اصفهان: دانشگاه اصفهان
    14. رحمانیان و هژبریان (1391). «استبداد و انحطاط ایران از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی». مطالعات تاریخ اسلام. سال چهارم. شماره 13: صص 111 – 91.
    15. روشه، گی (1385). تغییرات اجتماعی، ترجمه: منصور وثوقی، تهران: نشر نی.
    16. سعید، ادوارد (1371). شرق‌شناسی. ترجمه عبدالرحیم گواهی. تهران: دفتر نشر فرهنگ.
    17. سیف زاده، سید حسین ( 1384). مبانی و مدل‌های تصمیم گیری در سیاست خارجی. تهران: انتشارات وزارت امور خارجه.
    18. سیوری، راجر (1394). ایران عصر صفوی. چاپ بیست و پنجم. تهران: نشر مرکز.
    19. شاردن، ژان ( 1374 )، سفرنامه شاردن، ج 2، ترجمه: اقبال یغمایی، تهران: توس.
    20. شرلی، آنتونی (1381). سفرنامه برادران شرلی. ترجمه آوانس. به کوشش علی دهباشی. تهران: نشر نگاه
    21. شوستر والسر، سیبیلا (1364). ایران صفوی از دیدگاه سفرنامه‌نویسان اروپایی: پژوهشی در روابط سیاسی و اقتصادی ایران (1722 – 1502م.). ترجمه غلامرضا ورهرام. تهران: انتشارات امیرکبیر.
    22. صادقی، مقصود علی (1386). «آگاهی ایرانیان روزگار صفوی از اوضاع مذهبی اروپا: با تأکید بر نخستین بازتاب‌های نهضت پروتستان در ایران». مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران. شماره 182: صص 153 – 139.
    23. طاهری، ابوالقاسم (1350). تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران. تهران: انتشارات جیبی.
    24. عقیل، مصطفی (1391). رقابت بین‌المللی در خلیج فارس (1763 – 1622م.). ترجمه یاسر قزوینی حائری. تهران: انتشارات امیرکبیر.
    25. فلسفی، نصرالله (1342). تاریخ روابط ایران و اروپا در دوره صفویه. چاپ دوم. تهران: انتشارات کتاب‌های جیبی.
    26. قزلسفلی، محمد تقی (1379). «ایران از منظر شرق‌شناسی». اطلاعات سیاسی ـ اقتصادی. شماره 152 – 151: صص 33 – 24.
    27. کندی، پل (1391). ظهور و سقوط قدرت‌های بزرگ. ترجمه محمد قائد، ناصر موفقیان و اکبر تبریزی. چاپ چهارم. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
    28. مشفقی فر، ابراهیم (1382). «طرح اتحاد ایران و اروپا در دوره صفویه». فصلنامه تاریخ روابط خارجی. شماره 17: صص 23 – 5.
    29. نقیب زاده، احمد (1392). تاریخ دیپلماسی و روابط بین‌الملل: از پیمان وستفالی تا امروز. چاپ سیزدهم. تهران: نشر قومس
    30. نظام مافی، محمد تقی (1380). ایران و انگلیس: کرشمه روابط سیاسی. تهران: کتاب سیامک.
    31. نوایی، عبدالحسین (1377). روابط سیاسی و اقتصادی ایران در عصر صفویه. تهران: انتشارات سمت
    32. هربرت، توماس (1400)، سفرنامه هربرت و گزارش رابرت استودارت، ترجمه: حسن جوادی، ویلم فلور، تهران: آبادبوم.
    33. هوشنگ مهدوی، عبدالرضا (1386). تاریخ روابط خارجی ایران: از ابتدای دوران صفویه تا پایان جنگ جهانی دوم. چاپ دوازدهم. تهران: انتشارات امیرکبیر.
    34. یاغی، اسماعیل احمد (1382). دولت عثمانی از اقتدار تا انحلال. ترجمه رسول جعفریان. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
    35. یوسف‌جمالی محمدکریم (1385)، تاریخ تحولات ایران عصر صفوی (از شیخ صفی تا شاه عباس اول). چاپ اول. نجف آباد: دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد.
    36. ویلسون، سر آرتور (1366)، خلیج فارس، ترجمه: محمد سعیدی، تهران: علمی و فرهنگی.

    منابع انگلیسی

    1. Avril, P. (1693). Travels into divers' parts of Europe and Asia.
    2. Brummett, P. (1996). “The Myth of Shah Ismail Safavi: Political Rhetoric and ‘Divine’ Kingship,” in Medieval Christian Perceptions of Islam: A book of Essays, ed. John Victor Tolan (New York and London: Garland Publishing Inc.
    3. Chardin, J. (1686). Voyages de Monsieur le chevalier Chardin en Perse et Autres lieux de L’orient. Vols 2. Amsterdam: s. n.
    4. Corbin, H. F. (1964). introduction to Sadr al-Dīn Shīrāzī. Le Livre des Pénétrations Métaphysiques. ed. Tehran: Amir Kabir Publications.
    5. Ferrier, R. W. (1973). “The European Diplomacy of Shah Abbas I and the first Persian Embassy on England,” Iranian Studies: Bulletin of the Society for Iranian Studies. XI
    6. Philoxenis, F. (1656). Some Choice Observations of Sir John Finett Knight. London:
    7. Fryer, J. (1698). A new account of East-India and Persia, in eight letters being nine years travels begun 1672 and finished 1681. London: Ri. Chiswell.
    8. Great Britain Royal Commission on Historical Manuscript. 75/11.
    9. Hakluyt, R. (1599). The principal nauigations, voyages, traffiques and discoueries of the English nation made by sea or ouer-land. London: George Bishop, Ralph Newberie, and Robert Barker.
    10. Hakluyt, R. (1599). The principal nauigations, voyages, traffiques and discoueries of the English nation made by sea or ouer-land. London: George Bishop, Ralph Newberie, and Robert Barker.
    11. Hanway, J. (1754). A historical account of the British trade over the Caspian Sea: with a journal of travels from London through Russia into Persia. Vol. 1. Dublin
    12. Hudson, V. and Christopher S. V. (1995).''Foreign Policy Analysis Yesterday Today and Tomorrow''. Mershon International Studies Review. 39(2): 209-238.
    13. India Office Records. G/29/I.
    14. J. (1838). Ed. Letters and State Papers During the Reign of King James the Sixth. Edinburgh:
    15. Matar, N. (1999). Turks, Moors and Englishmen in the age of discovery. New York:
    16. Nasr, S. H. (1981). Islamic Life and Thought. London; Boston: G. Allen & Unwin.
    17. Piéres, T. (1944). Hakluyt Series. 2. London: s. n.
    18. Sykes, P. M. A (1930). ''Public Record Office, State Papers 102/104, pt. I.''. History of Persia. 2 vols. (London: Macmillan and Co., limited.
    19. Rose, G. (1998). “Review: Neoclasical Realism and Theories of Foreign Policy”. World Politics. Vol. 51. No. 1: 144-172.
    20. Sprout, H. and Margaret S. (1957). '' Environmental Factors in Study of International Politics''. The Journal of Conflict Resolution. 1 (4): 309-328.
    21. Shirley, E. P. (1944). ''The Shirley Brothers''. Appendix C; Franklin L. Baumer, “England, the Turk, and the common Corps of Christendom” American Historical Review, 50.
    22. Stansby, W. (1638). Some Years Travels into Divers Parts of Asia and Afrique. London: Iacob Blome and Richard Bishop.
    23. The Hakluyt Society, vols. 72, 73, 114.
Discourse of History
Volume 19, Issue 52 - Serial Number 52
December 2025
Pages 90-116

Files

Share

How to cite

Statistics